Boetseren met textiel

De vormen zijn extreem, het materiaal lijkt solide, het oppervlak is glad. Op het eerste gezicht zou je niet zeggen dat het werk van Willemijn van der Spiegel van textiel is. Sculpturen lijken het eerder. Toch is ongebleekt katoen het hoofdbestanddeel. 'Boetseren met textiel' noemt Willemijn haar zelfontwikkelde techniek.

Ze begon in 1980 met het maken van poppen en had daarmee al snel succes. Haar werk was veelvuldig te zien op tentoonstellingen, ook in Amerika en Japan. Hollywood-actrice Demi Moore kocht enkele werken aan voor haar poppenmuseum.

Rond 1990 raakte Willemijn uitgekeken op de popvorm. Het was misschien een succesformule, maar voor haar creatieve ontwikkeling dodend. Ze wilde niet blijven maken wat anderen van haar verwachtten, herinnert zij zich.

Fascinerende vormen

Willemijn wordt vooral gegrepen door ruimtelijke vormen en wil daar zo veel mogelijk mee experimenteren. De lijven van haar poppen waren al extreem te noemen, maar ze wilde daar nog verder in gaan. Onophoudelijk streeft zij er naar vormen te maken die aanvankelijk in textiel niet mogelijk lijken te zijn. Ze maakt weliswaar geen poppen meer, maar keert met haar objecten toch terug naar de menselijke vorm.

Techniek

Willemijn vult haar uit ongebleekt katoen genaaide figuren met fiberfill. "Vierkante vormen zijn lastig", legt ze uit, "want bij het vullen ontstaan door de druk toch ronde vormen." De gevulde katoen impregneert ze met latex- en acrylverf. Als laatste komt er een patinalaag overheen voor het schaduweffect, waardoor het figuur meer gaat leven.

Opborrelende ideeën

Haar textielobjecten zijn erg arbeidsintensief; haar handen kunnen haar hoofd niet bijbenen. "Als ik met het ene figuur bezig ben, ben ik in mijn hoofd vaak al met andere vormen bezig. Deze onrust zorgt er wel voor dat ik telkens nieuwe ideeën uitprobeer." Haar inspiratie haalt zij overal vandaan. Soms is het de vorm van een blad, een situatie op straat, een kleur, een letter of een kunstwerk in een museum.

Met haar meest recente werk is Willemijn weer terug waar ze ooit begon. Als kind was ze al gefascineerd door mode. Ze ontwierp en naaide al op jonge leeftijd poppenkleertjes voor haar zusje en tekende schriftjes vol figuren met mooi aangeklede personen.

Nadat ze bijna een jaar uit de roulatie is geweest heeft ze besloten zich voorlopig aan één thema te wijden, namelijk mode in al haar verschijningsvormen, met als overkoepelende naam 'Modespiegels'. De eerste drie zijn gereed. Stijl: Folklore. Op het moment werkt ze aan Jeans & Knitting; een stijl waarin zij haar voorliefde voor klassiek met stoere accessoires kwijt kan.